06 2046 8948  welkom@hermanveltmaat.nl                                                                              

 
 
 
 
     Blog
.

           
 
 

Boer'n verdreet                                                                        juli 2019

‘Ie komt zeker ok van ’n boer?’, vraag ik. Tegenover mij aan tafel een stevige, wat oudere man. Naast hem zijn vrouw in haar ‘zundagse’ kleed. ‘Joa, ik har nen kleen spöl in Holten’. Daarna is de man stil. De ogen naar binnen gekeerd. De man is gekomen met een rollator en zijn drie dochters hebben voor hun vader tegenover mij een stoel met rugleuning gevonden. Drie dochters, eentje met keurig gelakte nagels, eentje met een tattoo op haar schouder en eentje ‘keurig’ gekleed, zijn als zoemende bijen bezig alles voor hun bejaarde vader te regelen. Ze halen ‘boer’n greuntesoep’, ‘gleumige earpel’ en een toetje van de Zuivelhoeve’.

Plotseling kijkt hij mij doordringend aan: “We woont d’r nog, mar boer’n doo’k al lange neet meer. We hebt ’n bord in de tuin: ‘Hier woont riekdom!’” Het komt er verbitterd uit. “We heb’t alles op’emaakt, hebt niks meer!” Dan eet hij verder van zijn patat met stoofvlees. “Pa, ie magt straks via de artiesteningang noar binnen, ie zit op de eerste rieje, ze harren nog een paar clown’s neudig’. De dochter naast mij probeert een
 
luchtiger toon aan te slaan. Alsof hij niets gehoord heeft gaat de man verder. “Ik kan oe goot verstoan. Ie komt zeker oet de buurte?”

Plaats van handeling, hangar 11, vliegbasis Twente. We zitten aan lange tafels in afwachting van de voorstelling ‘Hanna van Hendrik’, een initiatief van Johanna ter Steege. Johanna speelt Hanna, een boerenvrouw met twee puberende kinderen. Haar Hendrik is verongelukt en ze staat er alleen voor, maar haar Hendrik, de liefde van haar leven, heeft ze, al is het zeven jaar geleden, nog steeds niet begraven. Het zijn de 70-er jaren, de jaren van vooruitgang, van ruilverkaveling, melkstal en melkkoeltank. Hanna moet naast haar persoonlijke verdriet hard werken om het hoofd boven water te houden, maar dan trekt de directeur van de boerenleenbank haar krediet in. Ze loopt achter met afbetalen.

“Wee harren een opdracht, zorgen veur voldoende etten veur ’t Nederlandse volk, want een hongerweenter mocht d’r nooit meer kommen. Mar een eerlijke pries veur de botter, de keese en de melk hew nooit ehad. In plaats doarveur mos ’t alleen mar efficiënter en goedkooper. Mossen wiej investeren um ’t heufd boven water te hoalen en noe wilt ze mie de beeste en de groond onder ’t gat verkopen”. Het zijn bittere woorden van Hanna die mij raken, zo herkenbaar voor mij als boerenzoon en voor al die andere toeschouwers die al wekenlang de tribunes vullen voor ‘Hanna van Hendrik’.

Herman Veltmaat


Heb je ook een verhaal te vertellen. Je mag reageren via welkom@hermanveltmaat.nl
 


Geef het door
Privacywaarborg
Algemene voorwaarden
Blog
Contact
 

Herman Veltmaat 06 2046 8948
welkom@hermanveltmaat.nl
Zwolseweg 71a-87
8141EA  Heino
Kvk 08186412
BTW-IDnr: NL001306562B34